Nothing's changed. Ik ben nog steeds de zelfde. Af en toe wanneer ik rondwandel en er valt me iets op, of ik zie grappige dingen, denk ik "ja ... dat is omdat je Asperger hebt, maar dat had je vroeger dus ook al". Ik heb het nooit als een probleem gezien. Integendeel, het weten (of denken eerder) maakt me alleen maar sterker. Ik ben eigenlijk alleen nog maar meer trots op wat ik dan toch al wel bereikt heb, desondanks. Er zijn wellicht een aantal dingen die ik me nu ook voorgoed ontneem (zoals een normale relatie bv. of de illusie om eens een keer "niets" te denken) maar ik ga me gewoon lekker focussen op de dingen waar ik wel goed in ben.
Volle maan ... intens genieten van muziek - tis zondag, dus straks weer Duyster - nu Lambchop op de i-pod. Bell is een dagje weg met de kids ... hoera voor de rust !! Tom time en vroeg naar bed.
Heb pijn in mijn benen van 't sleuren met Roland-flightcases en Piazza-materiaal. Een mens wordt toch snel oud als hij 't niet onderhoudt.
Ik lees zo af en toe in een boek over het Asperger syndroom (in kleine stukjes, niet teveel tegelijk) en ben nu vooral bezig rond dat "logische denken". Ik zou jullie graag een you-tube filmpje aanraden wat het beschrijft, maar ik heb tot op heden nog niks gevonden waarvan ik zeg, "yep ... that's totally me". Het spijtige is dat er in het boek zo weinig tips in staan van hoe ik een bijdrage kan leveren aan een gezonde relatie. Of misschien toch, maar het is dan mijn eigenste ik die het niet onder woorden durf te brengen. Zo bv. de tips rond communicatie : ik vind het nog niet zozeer lastig om op een kinderlijke manier met kleurkaartjes, codes en ratings te werken, maar het idee op zich is al denigrerend. Bell die mij dan moet behandelen als een kleuter die nog niet goed kan praten. Enfin, het klopt allemaal wel ... maar hallo ... heb ik daar wel zin in? Heeft Bell daar wel zin in?
Als je nou meer wil weten over Asperger en ik, doe dat dan even per mail ... het duurt misschien even voor je een antwoord krijgt, maar het is wel correcter naar mijn gevoel. Ik ga sowieso de komende weken me verder verdiepen in het onderwerp, en misschien start ik effectief wel een nieuw blog - dagboek.
Ben ondertussen vanalles aan't opzoeken. Heel confronterend weer. 'k Zou graag contact maken met iemand om van gedachten te wisselen. Helaas alleen iets te vinden in Nederland. Dit filmpje zegt dan wel weer iets vind ik ... http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1089686
Als voorbereiding op een nieuw blog : een grappige moment van de dag.
Ik lag op een houten constructie in het zonnetje in het Middelheimpark (openlucht museum) ... grenzen verleggend ... heb zelfs met blote voeten in het gras gelopen ... Ik had enkel mijn boek, een drankje en een banaan, de gsm en de autosleutels bij. En ik luister ontspannen naar alle geluiden (wat er behoorlijk veel waren) en de meest nadrukkelijke waren de kauwen (je weet wel zo'n beest dat op een kraai lijkt, maar het niet is). Er waren er een hele hoop de ganse tijd in de buurt in het gras en af en toe vloog er eentje weg en weer terug. Maar ik hoorde er ook eentje in de bomen, maar zag hem niet. En zoeken en zoeken en zoeken, en plots zag ik uit het niets een vliegtuig passeren op de plaats vanwaar het geluid vandaan kwam. DAT was grappig ...
Nog verder aan 't surfen geweest. 22u snel naar bed nu
zondag 17 april 2011
woensdag 13 april 2011
doorbraak
Liefste blog,
vandaag (en de afgelopen dagen) zouden vrolijke dagen moeten zijn, en er zit voor een groot deel ook wel geruststelling in, eindelijk een antwoord / oplossing, een grote verandering, opnieuw bewustwording en vooral veel begrip en vergeving.
Spijtig dat er nu gewoon geen blok van mijn schouder valt ... ik zie het allemaal wel voor me, het klopt ook allemaal wel, maar er is nog geen rust in mijn hoofd, nog steeds teveel indrukken ... beetje per beetje zal ik wel tot inzichten komen, en zal ik ook hier me wel weer aanpassen zoals ik al heel mijn leven doe. Ik heb me (denk ik) neergelegd bij sommige tekortkomingen, beperkingen ... nu wil ik vooral eerst rust ('t waren gewoon veel te drukke weken, vooral bij Piazza) en dan weer wat werken aan zelfrespect, creativiteit, verwerken en uitdrukken van emoties, etc ... moeilijk kan dat niet zijn, been there, done that :p
't Afgelopen weekend was hell, 'k heb geen zin om daarover te bloggen, sorry dat ik een aantal mensen dan een verklaring schuldig blijf van de laatste twee blogs. Vanaf gisteren is er een nieuw begin, een nieuwe start ... misschien start ik wel een nieuwe blog. Mensen die vragen hebben mogen ze wel stellen natuurlijk, maar ... heb nu even geen zin om die dingen op papier te zetten.
Ruben slaapt, nog even ... dat gaat niet lang meer duren. En dan is't al half vier, misschien toch even naar buiten dan ... 'k zie wel ...
Tot de volgende ...
vandaag (en de afgelopen dagen) zouden vrolijke dagen moeten zijn, en er zit voor een groot deel ook wel geruststelling in, eindelijk een antwoord / oplossing, een grote verandering, opnieuw bewustwording en vooral veel begrip en vergeving.
Spijtig dat er nu gewoon geen blok van mijn schouder valt ... ik zie het allemaal wel voor me, het klopt ook allemaal wel, maar er is nog geen rust in mijn hoofd, nog steeds teveel indrukken ... beetje per beetje zal ik wel tot inzichten komen, en zal ik ook hier me wel weer aanpassen zoals ik al heel mijn leven doe. Ik heb me (denk ik) neergelegd bij sommige tekortkomingen, beperkingen ... nu wil ik vooral eerst rust ('t waren gewoon veel te drukke weken, vooral bij Piazza) en dan weer wat werken aan zelfrespect, creativiteit, verwerken en uitdrukken van emoties, etc ... moeilijk kan dat niet zijn, been there, done that :p
't Afgelopen weekend was hell, 'k heb geen zin om daarover te bloggen, sorry dat ik een aantal mensen dan een verklaring schuldig blijf van de laatste twee blogs. Vanaf gisteren is er een nieuw begin, een nieuwe start ... misschien start ik wel een nieuwe blog. Mensen die vragen hebben mogen ze wel stellen natuurlijk, maar ... heb nu even geen zin om die dingen op papier te zetten.
Ruben slaapt, nog even ... dat gaat niet lang meer duren. En dan is't al half vier, misschien toch even naar buiten dan ... 'k zie wel ...
Tot de volgende ...
woensdag 6 april 2011
Elbow
'k Weet niet waarom, maar 'k luister de laatste dagen graag naar Elbow. Ben zo niet gefocused op de teksten, 'k weet zelfs niet vaag waar die't over heeft, maar de muziek boeit me, maakt me rustig ... heerlijke harmonieën en af en toe zelfs verrassend. Had ik maar zo'n stem denk ik dan. (voor diegenen die niet weten over wie ik schrijf, denk dan aan een stem als Peter Gabriel of zo. Goteye is ook zoiets).
Weet niet goed wat ik wil bloggen ... nog steeds teveel impulsen teveel ideeën en ze leiden nog steeds allemaal tot dezelfde chaos van verdriet, pijn, relativeren, grenzen, ontwetendheid, afstand nemen, ok met mezelf, angst, moe, enz ... Ik zit hier nu eventjes goed, een goeie keuze ... slapen is de prioriteit, en slapen zal ik doen. Maar het moet tijdelijk zijn ... ja toch ? Twee nachtjes kunnen wonderen doen, maar dan moet ik terug ... ja toch ? Ik mis mijn kids nu al, maar ik heb ze niet in de steek gelaten toch ? Ze zitten daar immers toch ook goed. Binnenkort zit ik trouwens een week in Oostende, dan ben ik nog langer weg van huis.
Om even de gap tussen nu en de vorige blog te dichten : Asperger - boeken gekocht - beetje gelezen - afstand van genomen - gerustgesteld door een psycholoog dat er gradatie's zijn en dat ik me geen zorgen moet maken over een ernstig afwijking. "Sociaal anders" zei Boat vandaag - hehe, dat klonk wel cool, want dat zijn we immers allemaal een beetje. Een professionele diagnose stellen is veel te duur, dan slaap ik liever wat meer. Ik wil nog steeds wel meegaan in het verhaal van de zebra en de arend ... of course ... ik wil gerust wel wat werkplannen opstellen en gedragstherapie gaan volgen ... geen probleem ... ik herken mezelf ook wel in de symptomen, dus het is geen ontkenning, maar het heel zeker geen probleem.
Angst ... ik wou eens lief zijn vandaag, de reactie die ik kreeg, interpreteerde ik als "ik wil niet dat je lief bent ..." smak ... niet dan ... Ik ben toch wel gewoon lief ? Als ik mezelf ben, ben ik gewoon lief ... wie wil er nu niet dat iemand lief is ? i don't get it. Ik snap wel dat men niet iemand wil die alleen maar lief is ... maar na al die stress en ruzie's vond ik het wel eens tijd voor lief zijn. Maar het zal (nog) niet het juiste moment zijn geweest.
En dan vraag ik me af of het tijdelijk is, of dat ik nooit meer lief kan zijn. Anyway, ik ga niet terug in mijn depressie ... ik blijf mezelf deze keer, maar ik wil gerust wel wat dingen leren ... groeien, dus toch minstens wat gedragingen veranderen zonder mezelf te hoeven passeren.
De rust in mijn geest komt terug ... ik ga mijn bed, wat er veel te klein uit ziet, klaarmaken. Nu nog wat rust in mijn ogen en lichaam ... Overmorgen rustig aan, niet te veel piazza ... zaterdag misschien, maar zeker zondag chill job voor Roland. Vervolgens 2 weken paasvakantie - hopelijk ook niet te druk. Time flies - de zomer staat al voor de deur.
Slaapwel Kato, slaapwel Ruben, ik mis jullie, ik kom gauw terug ... slaapwel Bell, weet niet zo goed wat zeggen, heb nooit echt de juiste woorden gevonden denk ik dan. 'k Heb altijd gevonden dat het een communicatieprobleem was/is ...
Op dit moment hou ik niet van de stilte, maar ik heb het maar te respecteren, ben tenslotte zelf even gevlucht. Maar ik besef ook dat ik gevlucht ben van mezelf, nog niet zo zeer van Bell, maar van de stress die ik zelf veroorzaakte. Ik stond kort, snauwde Ruben af, wond me zelf veel te hard op ... ik moest me beschermen tegen mezelf. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het nu verder zal gaan. Ik heb wel een wens natuurlijk ... dat moet dan maar tegelijk mijn doel zijn.
Dus Bell, je snapt er wellicht geen snars van dat ik dit schrijf, maar da's dan pech, ik heb wel gevoelens, en het is op dit moment deze : ik zie je graag en ik mis je ...
t.
Weet niet goed wat ik wil bloggen ... nog steeds teveel impulsen teveel ideeën en ze leiden nog steeds allemaal tot dezelfde chaos van verdriet, pijn, relativeren, grenzen, ontwetendheid, afstand nemen, ok met mezelf, angst, moe, enz ... Ik zit hier nu eventjes goed, een goeie keuze ... slapen is de prioriteit, en slapen zal ik doen. Maar het moet tijdelijk zijn ... ja toch ? Twee nachtjes kunnen wonderen doen, maar dan moet ik terug ... ja toch ? Ik mis mijn kids nu al, maar ik heb ze niet in de steek gelaten toch ? Ze zitten daar immers toch ook goed. Binnenkort zit ik trouwens een week in Oostende, dan ben ik nog langer weg van huis.
Om even de gap tussen nu en de vorige blog te dichten : Asperger - boeken gekocht - beetje gelezen - afstand van genomen - gerustgesteld door een psycholoog dat er gradatie's zijn en dat ik me geen zorgen moet maken over een ernstig afwijking. "Sociaal anders" zei Boat vandaag - hehe, dat klonk wel cool, want dat zijn we immers allemaal een beetje. Een professionele diagnose stellen is veel te duur, dan slaap ik liever wat meer. Ik wil nog steeds wel meegaan in het verhaal van de zebra en de arend ... of course ... ik wil gerust wel wat werkplannen opstellen en gedragstherapie gaan volgen ... geen probleem ... ik herken mezelf ook wel in de symptomen, dus het is geen ontkenning, maar het heel zeker geen probleem.
Angst ... ik wou eens lief zijn vandaag, de reactie die ik kreeg, interpreteerde ik als "ik wil niet dat je lief bent ..." smak ... niet dan ... Ik ben toch wel gewoon lief ? Als ik mezelf ben, ben ik gewoon lief ... wie wil er nu niet dat iemand lief is ? i don't get it. Ik snap wel dat men niet iemand wil die alleen maar lief is ... maar na al die stress en ruzie's vond ik het wel eens tijd voor lief zijn. Maar het zal (nog) niet het juiste moment zijn geweest.
En dan vraag ik me af of het tijdelijk is, of dat ik nooit meer lief kan zijn. Anyway, ik ga niet terug in mijn depressie ... ik blijf mezelf deze keer, maar ik wil gerust wel wat dingen leren ... groeien, dus toch minstens wat gedragingen veranderen zonder mezelf te hoeven passeren.
De rust in mijn geest komt terug ... ik ga mijn bed, wat er veel te klein uit ziet, klaarmaken. Nu nog wat rust in mijn ogen en lichaam ... Overmorgen rustig aan, niet te veel piazza ... zaterdag misschien, maar zeker zondag chill job voor Roland. Vervolgens 2 weken paasvakantie - hopelijk ook niet te druk. Time flies - de zomer staat al voor de deur.
Slaapwel Kato, slaapwel Ruben, ik mis jullie, ik kom gauw terug ... slaapwel Bell, weet niet zo goed wat zeggen, heb nooit echt de juiste woorden gevonden denk ik dan. 'k Heb altijd gevonden dat het een communicatieprobleem was/is ...
Op dit moment hou ik niet van de stilte, maar ik heb het maar te respecteren, ben tenslotte zelf even gevlucht. Maar ik besef ook dat ik gevlucht ben van mezelf, nog niet zo zeer van Bell, maar van de stress die ik zelf veroorzaakte. Ik stond kort, snauwde Ruben af, wond me zelf veel te hard op ... ik moest me beschermen tegen mezelf. Eerlijk gezegd weet ik niet hoe het nu verder zal gaan. Ik heb wel een wens natuurlijk ... dat moet dan maar tegelijk mijn doel zijn.
Dus Bell, je snapt er wellicht geen snars van dat ik dit schrijf, maar da's dan pech, ik heb wel gevoelens, en het is op dit moment deze : ik zie je graag en ik mis je ...
t.
zaterdag 2 april 2011
Asperger
tja, wat wil een mens geloven en wat niet. Net een online (niet-diagnosistische, niet-wetenschappelijke) test gedaan. 28 ... meer dan het gemiddelde, maar verre van problematisch of zelfs amper herkenbaar. Het was misschien niet dezelfde test, maar toch een groot verschil met de 38 of 48, ben't vergeten ... ben niet zo goed met getallen onthouden :p ... of eerder met "alles" onthouden wat niet van groots belang lijkt op dat moment.
Ik hou het voorlopig nog even bij de basisgedachte van de vorige blog : ouders met een syndroom of stoornis hebben ongetwijfeld een invloed op je gedrag. Erfelijk ? yep dat kan ook ... zwaar gestoord ben ik in elk geval niet.
Maar asperger of niet, ik wil gerust wel naar een psycholoog (doen die dat ook in sponsoring ?) om het dan wel wetenschappelijk te laten diagnoseren en te zien of het 28 of 48 is. Op het eigenste moment dat ik dit schrijf, krijg ik een link naar een "online" boek doorgestuurd "werken aan je asperger-relatie". Ik heb een therapeut nodig dus ...
Het goeie is dat we dan misschien toch in therapie gaan ? Maar ik kan me toch ook niet ontdoen van een zeer dubbele gedachte : (negative :) als ik deze stempel dan uiteindelijk toegewezen krijg dan heb ik dus mijn relatie niet in de hand ... that's just the way i am. Maar ook (positive), i like who i am ... dus diezelfde stempel op mijn hoofd is dan alleen maar een bevestiging dat ik zo gelukkig mag en kan zijn. MIjn gedachten gaan voor sommige wellicht wat snel, maar er zijn al wat gesprekken en lectuur gepasseerd die ik nu niet uit de doeken wil doen.
Ik ben fucked up sinds gisterenavond ... too many emotions en ze vinden geen uitweg ... 'k heb geprobeerd er tijd voor te maken vanavond, maar ben enerzijds in de lectuur gevlogen, anderzijds nog niet klaar om alles op een rijtje te zetten. Wat ik nu nodig heb is begrip, empathie en veel liefde, ... een "hoe voelt het aan, wat gaat er in je om? kom huil eens lekker bij me uit ..." Ik sta kort, kan niks verdragen en zit snel op de grens van mijn geduld.
Slapen seffens, dat gaat echt deugd doen. Morgen even vluchten, hoewel ik ook heel graag nog eens wat tijd wil spenderen met de kids, da's ook weeral zo lang geleden precies. Ik zie gelukkig nog wat mogelijkheden in mijn agenda om het de komende week wat rustiger aan te doen ... Een bezoekje aan Pulhof zit alvast in de planning opgenomen. Ook Ronald staat op de agenda ... nice ... Dagje Oostende voor Piazza ... Brussel, Destelbergen, Dendermonde ... veel op de baan dus. Als't zo'n weer blijft is dat bijzonder prettig.
Ik sluit af voor vandaag ... 'k zie wel wanneer ik er terug ben. Slaapwel iedereen.
t.
Ik hou het voorlopig nog even bij de basisgedachte van de vorige blog : ouders met een syndroom of stoornis hebben ongetwijfeld een invloed op je gedrag. Erfelijk ? yep dat kan ook ... zwaar gestoord ben ik in elk geval niet.
Maar asperger of niet, ik wil gerust wel naar een psycholoog (doen die dat ook in sponsoring ?) om het dan wel wetenschappelijk te laten diagnoseren en te zien of het 28 of 48 is. Op het eigenste moment dat ik dit schrijf, krijg ik een link naar een "online" boek doorgestuurd "werken aan je asperger-relatie". Ik heb een therapeut nodig dus ...
Het goeie is dat we dan misschien toch in therapie gaan ? Maar ik kan me toch ook niet ontdoen van een zeer dubbele gedachte : (negative :) als ik deze stempel dan uiteindelijk toegewezen krijg dan heb ik dus mijn relatie niet in de hand ... that's just the way i am. Maar ook (positive), i like who i am ... dus diezelfde stempel op mijn hoofd is dan alleen maar een bevestiging dat ik zo gelukkig mag en kan zijn. MIjn gedachten gaan voor sommige wellicht wat snel, maar er zijn al wat gesprekken en lectuur gepasseerd die ik nu niet uit de doeken wil doen.
Ik ben fucked up sinds gisterenavond ... too many emotions en ze vinden geen uitweg ... 'k heb geprobeerd er tijd voor te maken vanavond, maar ben enerzijds in de lectuur gevlogen, anderzijds nog niet klaar om alles op een rijtje te zetten. Wat ik nu nodig heb is begrip, empathie en veel liefde, ... een "hoe voelt het aan, wat gaat er in je om? kom huil eens lekker bij me uit ..." Ik sta kort, kan niks verdragen en zit snel op de grens van mijn geduld.
Slapen seffens, dat gaat echt deugd doen. Morgen even vluchten, hoewel ik ook heel graag nog eens wat tijd wil spenderen met de kids, da's ook weeral zo lang geleden precies. Ik zie gelukkig nog wat mogelijkheden in mijn agenda om het de komende week wat rustiger aan te doen ... Een bezoekje aan Pulhof zit alvast in de planning opgenomen. Ook Ronald staat op de agenda ... nice ... Dagje Oostende voor Piazza ... Brussel, Destelbergen, Dendermonde ... veel op de baan dus. Als't zo'n weer blijft is dat bijzonder prettig.
Ik sluit af voor vandaag ... 'k zie wel wanneer ik er terug ben. Slaapwel iedereen.
t.
Abonneren op:
Posts (Atom)