zaterdag 2 april 2011

Asperger

tja, wat wil een mens geloven en wat niet. Net een online (niet-diagnosistische, niet-wetenschappelijke) test gedaan.  28 ... meer dan het gemiddelde, maar verre van problematisch of zelfs amper herkenbaar.  Het was misschien niet dezelfde test, maar toch een groot verschil met de 38 of 48, ben't vergeten ... ben niet zo goed met getallen onthouden :p ... of eerder met "alles" onthouden wat niet van groots belang lijkt op dat moment.


Ik hou het voorlopig nog even bij de basisgedachte van de vorige blog : ouders met een syndroom of stoornis hebben ongetwijfeld een invloed op je gedrag.  Erfelijk ? yep dat kan ook ... zwaar gestoord ben ik in elk geval niet.


Maar asperger of niet, ik wil gerust wel naar een psycholoog (doen die dat ook in sponsoring ?) om het dan wel wetenschappelijk te laten diagnoseren en te zien of het 28 of 48 is.  Op het eigenste moment dat ik dit schrijf, krijg ik een link naar een "online" boek doorgestuurd "werken aan je asperger-relatie".  Ik heb een therapeut nodig dus ...


Het goeie is dat we dan misschien toch in therapie gaan ?  Maar ik kan me toch ook niet ontdoen van een zeer dubbele gedachte : (negative :) als ik deze stempel dan uiteindelijk toegewezen krijg dan heb ik dus mijn relatie niet in de hand ... that's just the way i am.  Maar ook (positive), i like who i am ... dus diezelfde stempel op mijn hoofd is dan alleen maar een bevestiging dat ik zo gelukkig mag en kan zijn.  MIjn gedachten gaan voor sommige wellicht wat snel, maar er zijn al wat gesprekken en lectuur gepasseerd die ik nu niet uit de doeken wil doen.


Ik ben fucked up sinds gisterenavond ... too many emotions en ze vinden geen uitweg ... 'k heb geprobeerd er tijd voor te maken vanavond, maar ben enerzijds in de lectuur gevlogen, anderzijds nog niet klaar om alles op een rijtje te zetten.  Wat ik nu nodig heb is begrip, empathie en veel liefde, ... een "hoe voelt het aan, wat gaat er in je om? kom huil eens lekker bij me uit ..."  Ik sta kort, kan niks verdragen en zit snel op de grens van mijn geduld.  


Slapen seffens, dat gaat echt deugd doen.  Morgen even vluchten, hoewel ik ook heel graag nog eens wat tijd wil spenderen met de kids, da's ook weeral zo lang geleden precies.  Ik zie gelukkig nog wat mogelijkheden in mijn agenda om het de komende week wat rustiger aan te doen ... Een bezoekje aan Pulhof zit alvast in de planning opgenomen.  Ook Ronald staat op de agenda ... nice ... Dagje Oostende voor Piazza ... Brussel, Destelbergen, Dendermonde ... veel op de baan dus.  Als't zo'n weer blijft is dat bijzonder prettig.


Ik sluit af voor vandaag ... 'k zie wel wanneer ik er terug ben.  Slaapwel iedereen.


t.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten