Moe

Ben moe ... 'k ga beginnen schrijven in telegramstijl.  Vanmiddag osteopaat geweest.  Volle maan versterkte de laatste twee dagen wat stress en drukte van de office.  Gisterenavond dan maar wat laat doorgewerkt om dan vanmorgen vrij van zorgen op te staan.  Misschien versterkte de volle maan ook dat gevoel want het ging allemaal zeer goed vandaag.


Bij de osteopaat ging het goed.  Derde afspraak dus, deze keer weer wat meer gepraat over mezelf, over Kato, over opvoeding, over relatie's.  En dan het lichaam, ze speelde in op de actualiteit, iets waar ik zeker nog wat over moet nadenken.  De zorgvader die de laatste weken in me opkwam omdat er zieken waren in huis werkte beetje averechts.  Ik werd gefrustreerd dat mensen niet geholpen wilden worden.  Ook hier lijkt loslaten weer de boodschap, niet dwingen, niet forceren ... aanbieden en loslaten.  Wat ik dan ook moet leren is : stel dat ik het gevoel heb dat goede raad niet wordt geapprecieerd op één vlak, om dat dan niet door te trekken naar de gehele verstandhouding.  Niet evident voor mij blijkbaar.  Een heel concreet voorbeeld van typisch ik : " ... ok als je je glas water dan niet wil opdrinken, trek dan je plan, en dan even later bv. ook niet helpen met afdrogen ...," terwijl het één eigenlijk niks met het ander te maken heeft.


Lichamelijk zorgde ze er deze keer voor dat mijn visuele observaties een stem krijgen, en dus niet opgekropt worden.  Dus ik zie iets wat mij niet aanstaat, ofwel kan ik dat nu uitspreken, ofwel kan hiervoor gewoon ontvankelijk zijn en het sneller loslaten ... cool ... ben eens benieuwd ;)  


Ik ben in elk geval moe ... ik kruip er seffens in.  Er staat een leuk weekend voor de boeg, verjaardagsfeestje, 't zou cool zijn als ik even mee kan in de nacht en niet crash halverwege.


Ik heb nochthans het gevoel dat ik iets belangrijk vergeet te schrijven.  Maar als het belangrijk is, dan kom ik er volgende keer wel op terug.  Ah ja, aanvaarden ... maar da's voor volgende keer dus


Slaapwel
x
t.