buddha

In mijn voornemen om af en terug wat de zen-boedist uit te hangen (oftewel te mediteren), heb ik vandaag een troon gemaakt in de music-room.  De slaapkamer is te koud deze dagen, en dat hoort ook zo vind ik ... Daarbij kwam nog eens bij dat de CD-speler/wekkerradio naast mijn bed geen zelfgebrande CD's meer speelt, en dat ik dus de meditatiemuziek die ik zelf had gemaakt niet kon afspelen op de moment dat ik daarvoor opteerde.

En voila, alles staat klaar ... seffens nog even klaarmaken voor bed, en dan alles even uitproberen ... very naaiz.

De liefde voor Kato was vandaag helemaal ok ... zo'n beetje bezinnen werpt dus echt wel vruchten af.  Ik wist immers ook wel dat die liefde er was ... maar zoiets spontaan tonen en uiten lukt dus niet zo goed.  Nu nog naar Bell ... ik weet dat die liefde er ook is, maar zoiets spontaan tonen en uiten lukt dus niet zo goed.  

En dan denk ik, als je bij Kato zo makkelijk de knop switched, dan moet je dat bij Bell toch ook kunnen ? Zeker nu ze er helemaal open voor staat en keihard haar best doet (enfin, dat gevoel heb ik toch).  En dan gaan de gedachten weer verder op een loop en flitst er "je kan slechts liefde uiten als je jezelf lief hebt" ... tja dan heb ik weer een probleem natuurlijk.  Ik ben nog steeds niet gelukkig zelf ... maar ben ik ongelukkig omdat ik ongelukkig ben ? of ben ik echt niet tevreden met mezelf, met de plaatsen waar ik kom of vertoef, met wie ik denk dat ik ben, enz ... ?

stuff 4 L8er ... tijd voor bed (again) en een streepje muziek.