weekend

zondagavond : het was een fijn weekend.  Veel in de studio, eerst met Krikke, dan met Wim, dan terug met Krikke, nog veel te laat alleen door gedaan, en vandaag een klassieke zondag (maar dan zonder Kato) ; de was, Ruben en de tweede puzzel van 1000 stukjes.


Heb eigenlijk nog veel gelachen ook, "echt genieten" is dan weer iets anders, maar 't was in elk geval leuk.  Als echt genieten dan wil zeggen "er volledig in opgaan" was gisterenavond in de studio dan misschien toch wel echt genieten.  


De puzzel brengt Bell en mij weer een beetje samen.  Maar waar ik ze vooral voor moet bedanken is dat ze mij laat zijn, geen gezever rond mij, geen kritiekjes, geen ironie en af en toe zelfs een complimentje.  Daarstraks verdedigde ze me zelfs nog tegen oma ... niet dat het nodig was, maar tnx ;)  Nu ik het zo opschrijf, moet ik misschien ook toegeven dat ik de dingen niet zo snel meer als kritiek of negativiteit opvang, maar ik ben er zeker van dat er ook minder signalen worden uitgestuurd en er in het algemeen dus een meer positieve sfeer hangt.


Vorige week hebben we elkaar 's morgens bewust vermeden (Bell doet de kindjes naar school, en ik sta op wanneer ze de deur uit zijn).  Zo hebben we geen invloed op elkaars ochtendhumeur, en is het om de één of andere reden voor de rest van de dag ook een pak rustiger.  Ik ben dan bijna een uur later op het werk, nu in december lukt dat nog wel voor de meest dagen.  Het is niet zo superdruk met afspraken en zo, hoewel er nog steeds dossiers liggen die voor het einde van't jaar verwerkt moeten zijn.  Naar volgend jaar toe moet ik misschien maar als eerste opstaan en de deur uitzijn alvorens zij opstaan ... (7u30 vertrekken - lijkt me nog haalbaar).


Het is nog vroeg op de avond nu, ik denk dat ik nog een beetje aan de muziek verder werk, maar toch ook nog even echt tot rust kom (tot mezelf), zeker nu het een pak beter gaat in vergelijking tot vorige week.  Even aandacht schenken aan het woord "liefde".  Liefde voor Kato, liefde voor Ruben, liefde voor Bell, liefde voor mezelf.


Nu aanstaande vrijdag osteopaat sessie 2.  Als ik zo relax blijf als nu komt dat helemaal goed.  Hoewel de sessie een stuk korter zal zijn.  Een klein uurtje ofzo denk ik.  De druk in mijn schouders is ook weer hard verminderd, dus dat bewijst ook weeral dat het niet zomaar een geknelde zenuw is ofzo, maar echt wel stress-related.


Zo zie je maar, niet bloggen wil niet perse zeggen dat het minder goed gaat.  Soms heb ik er behoefte aan, soms niet ... en het bloggen is nog steeds in de eerste plaats voor mezelf.  Als jullie (lezers) willen weten hoe het met me gaat, moet je't maar vragen hé ;)