enfin, twee dagen later om exact te zijn. Vannacht eindelijk wat kunnen bijslapen ... Ruben was weer even vroeg wakker als anders, maar nu heeft hij zelf toch nog even doorgepit tot een uur of negen. Yes. Da's goe, want de verkoudheid ging anders met de eer lopen denk ik. Vandaag een vrolijke dag ... het plezier in de dingen is wat terug. Ondanks sommige andere vibes in huis ben ik fijn en opgewekt de dag doorgekomen. Niet wetende wat de laatste sessie bij Kathleen nu juist me heeft gedaan, ik denk dat ik na vandaag twee dingen onthou :
1. Ik moet niks ... : ik denk dat ik nu wel besef wat ik hier aan heb, en dat ik dat rustig naast me kan neerleggen. Deze verandering gaat wellicht vanzelf en ik moet gewoon onthouden dat ik mezelf hier niet meer voor moet bewijzen (da's dus twee keer moeten). Natuurlijk moet er nog steeds vanalles, maar enkel omdat ik het zelf wil, en niet omdat men mij het oplegt terwijl ik er geen zin in heb. Ik hoef er niet extra aandacht aan te besteden en het er nog eens bovenop te smijten dat "ik mijn eigen baas ben".
MAAR :
2. een beetje spontaan en vrolijk doen bracht vandaag ook weer een oude Tom naar boven. Eentje waar Bell zo mogelijk nog meer geirriteerd van raakt dan van de niet-vrolijke : Tom de twijfelaar. En ik was er me niet zo echt bewust van, maar het was wel herkenbaar. 'k Zal 't vandaag zo maar even laten zijn en niet teveel analyseren. 'k Heb vandaag een vrolijke dag achter de rug, en als de twijfelaar daar dan bijhoort, laat ik dat maar even zijn. Zelf heb ik er immers geen last van gehad.
Op zoek naar de neusspray botste ik vandaag op de druppelkes (bach bloesems) "Wilde roos". Die werd indertijd aangeraden door Jenny om mijn twijfel wat weg te nemen en zelfzekerder te zijn. Wat niet baat niet schaadt ... 'k zal er eens terug wat innemen dagelijks, en de komende weken tot de volgende sessie wat evalueren en af toe eens bij stil staan.
Op dit moment denk ik dat het mijn manier is van graag rekening houden met. Dat anderen van die "onzekerheid" zot worden, snap ik ook wel, maar 't is gewoon ik denk ik. Het is als iemand enkele opties geven, maar wel omdat alle opties voor mij echt wel ok zijn, en niet zoals Bell wel eens durft beweren : twee opties geven, terwijl je je gedachte al hebt gemaakt.
De andere twijfelaar vandaag (ook een oude bekende) was diegene die onmiddellijk (spontaan dus) reageert, maar op iets waar ik eigenlijk de waarde of emotie niet van ken of niet eerste even analyseer. Mijn typische reactie's op iemands uitspraken als kritiek te zien, en onmiddellijk in de verdediging te gaan, met absurde uitspraken van mijnentwegen als gevolg. Vandaag ben ik blij met de vrolijke spontane Tom. Been there, done that ... of het houdbaar is, zal ik dan nog wel zien. 't Handigste zou zijn als mensen mij gewoon aanvaarden voor wie en wat ik ben, dan hoef ik me niet te veranderen of aan spontaniteit in te boeten. Misschien hebben de twee fenomenen twijfelen en spontaan zijn wel niks met elkaar te maken en is er aldus toch nog een oplossing om vrolijk én zelfverzekerd door het leven te gaan ...
Mediteren hé, de gedachtengang van de vorige paragraaf neemt me terug naar de sessies met Steven. Hij leerde me eerst afstand te nemen van alles wat op me afkomt en op me inspeelt. En als het niet duidelijk is hoe ik moet reageren, dan mag ik uitleg vragen. (hoe bedoel je ?) Vooral deze laatste oefening heb ik nooit echt goed in de praktijk kunnen omzetten. Maar misschien lukt dat de komende weken misschien wel. Het feit dat ik me er nu bewust van ben, zal het de komende dagen sowieso wal weer wat makkelijker zijn om vrolijk te blijven. Enfin, da's toch echt wel de bedoeling. Geen onnodige stress meer ;)
More to follow later ... 't zondagavond en dan is het mijn wekelijkse afspraak met de radio : Ayco Duyster op StuBru.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten