***dag

Eerst twijfelde ik of ik wel zou schrijven vandaag.  Maar eerlijk is eerlijk, er zijn ook mindere goeie dagen, en dat moet ik dan ook maar delen.  Vandaag was zo'n dag.  Er zijn ook goeie dingen gebeurd en maar ik ga geen balans maken ... today i feel like shit.

Maar tis te veel om allemaal op te schrijven, dus misschien in telegramstijl zonder details (niet echt gelukt achteraf gezien).  

Vandaag : 

- het goeie aan vandaag is dat ik een afspraak heb gemaakt met de ostheopaat : nu vrijdag om 14u

- bekvechten in de ochtend.  Leek gewoon de zoveelste keer, 'k kon mijn mond ni houden dus 't hek van de dam ... Kindjes naar school, knop omdraaien, even over nadenken richting 't werk, en relaxed toekomen.  Vroeger was het dan daarmee opgelost, maar 't bleef deze keer wel knagen.  'k Dacht nog even een half uurtje voor mezelf te nemen, maar too much work ... afleiding.  'k Wijt de kutdag niet aan de ruzie van deze ochtend.  Hoewel ik nog steeds boos ben, maar 'k heb toch geen antwoorden, dus why think it over again, and again, and again.  Soms lukt het me om dan vrolijk thuis te komen, meestal lukt Bell dat ook en dan ziet de avond er heel anders uit dan de ochtend.  Even forceren, maar toch ook weer niet ... lief en vrolijk proberen te doen tegen de kindjes, geen moeilijke gesprekken aanknopen, afstand houden ...

- Op 't werk weer een grote professionele fout ontdekt (vorig jaar ook twee of drie) ; 3 freelancers aangeklikt als bevestigd, maar ze waren van niks op de hoogte.  Dus snel 2 andere freelancers moeten optrommelen, maar met minder ervaring en dus iets minder geschikt ... klote ...  En ik dacht alles onder controle te hebben.  Collega B. begripvol maar stressed ... 

- Bijna tegen afsluittijd : ze hebben begrip dat ik in een wat moeilijkere periode zit, maar collega F. vroeg zich toch af of er iets scheef zat met collega S.  pff gevoeligheden ... moet ik hier ook al oppassen ... kan ik ook hier niet gewoon even mezelf zijn ?

- ... ik merk ook hier weer dat ik me zelf rotslecht voel als anderen moeten "lijden" onder mijn fouten.

- "zou beter even op vakantie gaan" denk ik dan, maar dat spreekt ook niemand uit ... er is immers teveel werk, teveel belangrijke dingen die ik (hopelijk) wel onder controle heb.  Morgen dan maar overwerken om zeker te zijn dat ik niks heb gemist en de komende deadlines haal.

- Gisteren Ronald op bezoek geweest, het verhaal van Ibiza tot gisteren roept herinneringen op.  Gelukkig geen "ik wil hier niet meer zijn" gedachte, maar toch wel "ik wil er even tussenuit en gewoon met mezelf zijn" gedachte ...

- Zijn verhaal legde gelukkig geen verbanden met mijn verhaal ... Bell en ik blijven bij elkaar, we blijven eraan werken ... dat mag duidelijk zijn denk ik dan.

- 'k Heb geen één keer echt gelachen vandaag, mijn gedachten dwaalden regelmatig af naar ergens of nergens, maar 'k heb toch het gevoel dat ik mijn werk goed heb gedaan.

- Vanavond wou ik mij bezatten, but that's not my style.  Roken dan maar ? nope, morgen werken ... veel werk, hard werken ... maar wel leuk werk ;)

- Vanavond had ik ook wel een pilletje gewenst voor de komende week ... anti-depressiva heet dat dan zeker ?  Als het het verwerkingsproces niet vertraagt, waarom niet dan eigenlijk.  Misschien haalt het de negatieve wolk rond mij weg en geeft het me de mogelijkheid om toch spontaan te reageren maar dan in positiviteit ...

- misschien moet Bell de kindjes terug naar school doen, ik vertrek dan gewoon een half uurtje vroeger, lekker vroeg op bureau, geen stress in huis, rust, peace, tijd voor mezelf en dan geconcentreerd aan 't werk. (is één van de tips die altijd terugkomt in "de boekskes" maar pas vandaag lijkt het ook een goeie zaak om te doen)

- + een week in de slaapkamer verdwijnen met laptop, boekjes, filmpje, whatever, is ook een bijkomende optie natuurlijk.

- wat liever zijn voor mezelf zit er even niet in.  Wel had ik een ingeving om bij elke actie die ik plan heel kort even na te denken of ik dit voor mezelf doe, of voor iemand anders.  Vandaag verdwijnen om 20u30 was in elk geval voor mezelf.  Mijn mond houden na slaapwel Bell was om geen confrontatie aan te moeten aangaan, niet voor mezelf, want de behoefte om dingen te vertellen is er wel. (lang leve blogs).  Slaapliedje zingen voor Ruben was voor mezelf ... i love doing those things ... . En nu computer uit, misschien nog een halve film in de hoop dat er toch nog een lach op mijn gezicht komt.  Mediteren kan ook, maar heb er zo geen zin meer in de laatste tijd.  't Zou nochtans beter zijn om het wel te doen en zo te ontspannen.  Mediteren tijdens een filmpje dan ?  :p  Deze laatste gedachte brengt een kleine glimlach in mijn hoofd, maar mijn gezichtspieren verekken niet in het minst.

- het goeie aan vandaag is dat ik een afspraak heb gemaakt met de ostheopaat : nu vrijdag om 14u

geen zin om het na te lezen ... taalfouten haal ik er later wel uit ...

vergeef me voor vandaag Bell, i dont feel well, slaapwel ...