Deze tekst schreef ik vrijdagavond na het bezoek aan de osteopaat. Omdat ik nog geen tijd vond om hem te posten, doe ik het pas nu ... de blog van maandag 22/11 werd geschreven vanuit het idee dat deze tekst nog niet online stond.
hoe was het ? Goed, ben content.
nieuwe inzichten, nieuwe vibe, nieuwe goesting en een opdracht ...
De dag begon eigenlijk al heel goed en relaxed. In bed blijven liggen tot 10u30 ... heerlijk, hoe lang is dat geleden. ‘k Had er wel de hele dag willen blijven, maar om me niet te schuldig te voelen (tov mezelf), toch maar opgestaan. Beneden trof ik een opgewekte en lieve Bell, alsof ze me alle kansen wilden geven op een geslaagd bezoek aan de osteopaat. Tnx Bell.
Ik ben blij dat we ook deze ruzie hebben overleefd, en ’t is niet voor niks geweest denk ik dan. Ik heb de afgelopen dagen wel weer wat stuff om een serieuze stap verder te komen, maar niet gewoon iets om over na te denken, maar ook effectief te doen.
Eerst even over vandaag. Ben 2 uur bij Kathleen geweest (osteopaat). De aanpak was dezelfde als bij Steven. Eerst praten en praten, een soort intake natuurlijk en dan nog een half uurtje losmaken. Voornamelijk mijn nek. Niks nieuw dus, maar het gesprek kreeg wel een andere wending (had ik op gehoopt).
We hebben gezocht achter een mogelijk antwoord op de vraag, waar komt mijn negativiteit vandaan. Om me wat te begrijpen hebben we ook een tocht naar het verleden proberen te maken (als kind/tiener). Da’s niet evident aangezien ik mijn eerste bewustwording in 2006 ben gestart en vrij snel ben gestopt ook. Maar soit ... net zoals mijn moeder post-its meekrijgt, heb ik er ook eentje :
“Als er me iets wordt verteld of gevraagd, kan ik even de tijd nemen of ik dat positief of negatief zie, en als ik twijfel mag ik om duidelijkheid vragen.”
Dit lijkt me een goeie oefening, die ik nu meestal ’s morgens op weg naar het werk doe, maar dan is het te laat om duidelijkheid te vragen natuurlijk. Het gaat niet om de snelheid, maar ik ga ervan uit dat als ik dit dagelijks oefen, opvolg, dat het sowieso wel steeds sneller zal gaan.
Het was nog niet zo zeer de bedoeling om antwoorden te krijgen uit het korte of verre verleden, hoewel ik ook daar dat kan toepassen. Als ik twijfel over de bedoeling van de vraag, of over de bijklank in een gedachte : uitleg vragen ...
En dan even terug over de afgelopen dagen. Ook hier heb ik mezelf iets beloofd :
niet (of nooit) met het vingertje wijzen -> dat was al, maar heel even niet dus.
en :
Bell nemen zoals ze is, met haar ups en downs, en heel haar heden en verleden, want diep vanbinnen weet ik dat ik haar heel graag zie. Ik ben niet de enige die door een moeilijke periode ga, en ik voel me niet altijd sterk genoeg of in de juiste positie om haar te helpen of tips te geven. ... maar dat wil niet zeggen dat ik wel wat meer begrip kan tonen en meegaan in al haar intentie’s om er iets van te maken.
Twee werkpunten dus voor de komende maand, die perfect samen kunnen. Ik weet weeral wat doen.
Ik hoorde gisteren en vandaag uit twee verschillende richtingen ... weet ze dat ? Heb je haar dat gezegd ? En dan denk ik ... nee ... als ik het haar niet vertel weet ze dat dus niet, ze heeft er maar het raden naar. Dit blog heeft ook niet de bedoeling haar dingen te vertellen, het zijn mijn gevoelens van het moment. Als ik Bell neem voor wie ze is, en hoe ze zich met momenten voelt, kan ik toch eigenlijk maar proberen om dingen gewoon te zeggen ... toch ?
Enfin, da’s werkpunt drie da’k nu zelf uitvind, en dat kan ik wel in mijn achterhoofd houden, maar dat is voor mij wel veel moeilijker (vooral de hoe of de manier waarop) dan de eerste twee. De eerste twee lijken me haalbaar en heel opbouwend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten