ochtendhumeur

Vanmorgen op het werk eerst de tijd genomen om wat dingen van me af te schrijven : 

Gisteren ruzie bij het ochtendritueel (vlak voor kindjes naar school).

Vandaag alerter opgestaan maar toch zonder plan of voornemens.

Bell vraagt iets, ‘k antwoord even afwezig maar schiet dan toch wakker en heb zin om er een gebeurtenis van afgelopen weekend achteraan te smijten.  Blok ... hoeft ze niet te weten, ze vroeg gewoon waar de melk stond.

Zwijgen is de boodschap, denk ik dan ...  gevolg is dat ik dan spontaan niet meer reageer, hoef ik ook niet na te denken.  Ben eigenlijk wel pissed dat zwijgen wordt beloond en praten wordt afgestraft.  Voor mezelf, wou ik wel een klapke doen, wat dingen vertellen ...

Bell doet haar ding, even cynisch als meestal 's morgens komen er wat irritaties uit, de ene al wat misplaatster dan de andere.  Ik heb de uitspraken zelfs niet opgeslagen, als dat communiceren is dan heeft ze pech, dat absorbeer ik niet meer.  De kids horen het ook wel allemaal ... ze zou dan beter ook wat zwijgen, wil ze geen irritante copies van haarzelf maken. (en ik zou wat vrolijker moeten doen ...) in de auto op weg naar school is het meestal wel feest -> Bell en ik ’s moeten ’s morgens elkaar eigenlijk beter gewoon niet zien ... tot ik terug wat vrolijker ben ofzo ...

Reklame Maes ... ik luister, laat mijn eigen fantasie overnemen ... ze kan niet volgen ... ‘k probeer nog eens ... ‘k switch de knop, stop mijn verhaal en bevestig dat het wellicht een leuke reklame is ... het lukt mij ook niet om mee te zijn in haar verhaal.

Bakboter ... mocht dan toch mijn verhaal even doen ... dank je ... nee het is niet belangrijk, nee je hoeft er niet op te antwoorden ... mag ik het gewoon even vertellen aub ?  Jij hebt toch ook behoefte om (onbelangrijke) dingen te vertellen en je verwacht toch ook dat ik minstens wat moeite doe om te luisteren, mss nog niet zo hard da’k ook moet reageren, maar toch zeker niet dat je je mond moet houden. 

Enfin, beetje later : er zweven nog een paar zinnen m.b.t. mijn blog over en ‘t weer,  zonder stress ... ‘k vertrek niet perse gespannen/ontspannen, maar eerder vlak – emotieloos  - rustig – weggestoken, opgekropte emotie’s waar ik dan op dat moment geen last van heb.  Gewoon zoals ik vandaag ben opgestaan eigenlijk.

Flarden gedachten :

-   Drank en rookwaren ; ’t zal de ochtend niet gezelliger maken

-   Ik heb nog geen zin om toneel te spelen ’s morgens ... ik wil eerst uitzoeken waar al mijn irritatie’s vandaan komen ... vandaag weer een inzicht rijker

-   Praten of zwijgen is nog niet zo het dillema ... de kunst van het luisteren ontbreekt hier bij ons alletwee ... denk ik.

-   beste is wellicht antwoorden met ja, nee, weet ik niet ... en al de rest moet ik dan maar opschrijven ofzo ...

Avond nu ... nog op piazza ... wat aan het werken aan de VFG-film ... leerrijk, ontspannend, voor het goeie doel.  Moet nu naar huis want er staat nog een foutje in de klankband.  pff. weer kort nachtje ... go home !!





Thuis ... eerst alles relaxed, tot de blog van vandaag ter sprake komt ... Mochten er nog lezers zijn die vinden dat ik Bell hier aanval ... ik leg de schuld/oorzaak van de depressie nog steeds bij mezelf ... het zijn mijn waarnemingen, mijn gedachten, mijn negativiteit.  Ik weet ook wel dat alles smooth ging vanmorgen, we deden beide ons best.  Ik heb geen zin om mijn best te doen, ik zoek mezelf ... stoppen met denken mag niet want dan gebeuren er dus dingen zoals maandagochtend.  


F*cking conversatie's ... i hate it ... roepen en tieren ... poortjes slaan ... en ik begrijp wel dat dat af en toe eens nodig is ... datzelfde poortje zag bij mij ook af toen ik de fietspomp niet vond.  Maar dat dat nu echt de enige manier is om frustratie's te uiten ... daar heb ik dan weer geen boodschap aan.


't Probleem is dat er positieve boodschappen zijn uitgestuurd, dat Bell zich heeft willen duidelijk maken waar zij voor onze relatie een oplossing in ziet, maar dat door die eenzijdigheid, en geen oog voor mijn kant van't verhaal alles weer door de negatieve molen is gegaan.


Nu het vers is, zal ik eens proberen ...
- intimiteit en sex = niet nadenken ... verstand op nul, gewoon doen en genieten ... Niet kunnen stoppen met denken is de oorzaak van de remmingen.  de oplossing is zwijgen ... mond houden ...
tot zover de positieve boodschap.


En nu moet ik dus eigenlijk weer stoppen met denken en zwijgen ... waarom moet ik ... waarom moet ik wel, en zij niet ... waarom ... 


Ik ga slapen ... en dat gaat lukken ook ...